Urtie - Stoppen met roken dagboek

2 weken

ik mis het af en toe enorm, nu nu het mooi weer is.. (valkuiltje...)

bijna 100 sigaretten niet gerookt dat begint toch al te tellen

Aan iedereen die pas "gestart is met stoppen" of wil stoppen... DOEN! uiteindelijk zal je ooit toch stoppen.... of je hebt geluk en bent 1 van de weinigen die geen hinder ondervindt en je stopt als je doodgaat door ouderdom.. of .. je behoort tot de hoofdgroep van de rokers en zal moeten stoppen omdat je één of andere ziekte hebt... (tip van de dag... stop ervoor

of maakt mijn omgeving het me echt onnodig moeilijk om te stoppen met roken?

Je zou verwachten dat de persoon die het dichst bij jou staat je steunt? maar neen.. ik heb precies het gevoel of mijn vrouw er alles aan doet om het extra lastig te maken (de ene ruzie na de andere)

Zoveel ruzie normaal na het stoppen met roken?

Gister.... de 7edag rookstopgedoe....

Net vandaag trek ik een lade open van mijn kast en vind terug.... een echte havannasigaar, gekregen van een vriend en aan de kant gelegd om es te roken op een speciaal moment...  Ik heb ze uit de verpakking gehaald en eens goed aan gesnuffeld.... pijn in hart... nu zal ik nooit weten hoe een echt Cubaantje smaakt nooit.. snif....

Het lot.... gisteravond kwam een vriend op ziekkebezoek (ben bij de weg al stukken beter) hij was nog maar net de deur binnen en ik had al een vermoeden... (glimlach van zijn ene oor tot de andere ) ... en jawel hoor... een minuut later hoor ik het bericht "hij wordt binnen 6 maanden voor de eerste keer papa"... of we het traditineel zouden vieren (met het roken van een sigaar!!!!!) lol ik dacht... he! ik heb nog een Cubaantje liggen... zucht.... de verleiding was er ... maar 1 trekje ervan nemen zou ervoor zorgen dat ik onmiddellijk opnieuw begin te roken... dus dan toch maar niet.  De vriend is vertrokken... zonder te roken maar in het bezit van mijn Cubaantje.....

Dit vind ik jammer... als je dieet kan je gerust een "zondigen" en toch een koekje eten.... met roken is het gewoon NOOIT meer... moet er toch nog aan wennen maar goed ... week 1 zit erop... nu nog 60jaar of zo volharden

wat een fantastisch idee! stoppen met roken als je je zetel niet uit kan!  Ik lig hier al 4 dagen te bed/zetel met bijzonder leuke pijn in de borststreek.  Nu ik al 4 dagen niet rook komen de fluimpjes ook los.. zalig! echt! hoesten als je verrekt van de pijn! grrrr!!!! ok... het begrip ironie is me niet onbekend....

Man man man ik ben chagrijnig vandaag.... echt.... ik lees overal dat je moet bewegen, sporten, jezelf belonen,.... als je stopt met roken en ik heb gewoon niets! en nul vooruitzichten.  "leg u eens in de tuinstoel" zegt mijn vrouw dan... om wat te doen?

als ik nu nog mocht roken dan zou ik af en toe een beetje fun hebben een beetje afwisseling.  Ik word hier gek gewoon.  Geloof me stoppen met roken lijkt me gewoon eenvoudiger als je "vrij" bent en je kan doen wat je wil niet als je ziek bent.  Ik besef dat ik niet te genieten ben maar ik kan het niet veranderen... ik zie momenteel niets positiefs.

ik heb hier van die nicotinetabs (pilletjes) liggen (gekregen van broerlief ter ondersteuning) heeft iemand hier ervaring mee. helpt dit om terug wat rustiger te worden? Ik heb wel het gevoel als ik dat doe dat het niet "echt" stoppen is met roken?

sorry voor mijn gezaag... (trust me in realiteit ben ik momenteel nog een grotere zaag

Donderdag 30 juli ... sinds gister heb ik serieuze pijn in de borststreek.... mijn dochtertje (16maand) verkeerd opgetild? te actief geweest in het zwembad? hmm toch maar even de dokter bellen. 

08u12 ik sluit de voordeur op weg naar de dokter en dan voel ik plots enorme krampen in mijn borstkas, eerst om de paar seconden dan houden ze precies aan... ademen lukt bijna niet meer.  Ik strompel mijn huis binnen en val (gelukkig) in de zetel.  "bel een ziekenwagen" het enige wat ik nog over mijn lippen krijg.  Mijn vrouw staat met mijn dochtertje op haar arm en belt huilend naar het ziekenhuis. 

Minuten lijken uren te duren en wat eerst nog als een klopje tegen mijn borstkas voelde lijkt nu een auto te zijn die er constant aan het overrijden is.  Waar blijft die ziekenwagen? 

Plots hoor ik de sirenes, samen met de ambulance is ook het medisch urgentie team meegekomen.  Onze living wordt binnen de minuut omgetoverd tot een ziekenhuiszaaltje, zuurstofflessen, monitors die allerlei piepende geluidjes produceren, baxter, ...  door de zuurstofmasker zie ik mijn dochtertje naar me kijken ze begrijpt er niets van.  De artsen zoeken de juiste aders om enkele testen uit te voeren en voor ik het weet hang ik vol met alles waar ik schrik van heb (zoals een echte man natuurlijk schrik van naalden en prikjes... ) Ik ben angstig, ga ik nu echt dood gaan? mijn vrouw krijgt in een mum van tijd een aantal vragen te verwerken over mijn levensstijl.  De arts kijkt me aan en vraagt, "roker?" ik ben te suf om te reageren maar dat doet mijn vrouw wel "ja"... de arts kijkt terug mijn richting aan en zegt "tijd om te stoppen vandaag"....

Enkele minunten later lig ik op een brancard en dragen ze me mijn huis uit, mijn dochtertje kijkt me aan en zegt lief "dada"

De loeiende sirene op wet naar het ziekenhuis klinkt surealistisch, iets wat ik niet beleef.  "Stel je voor dat het mijn eigen schuld is... stel je voor dat dit alles komt omdat ik rook?"

Na allerlei onderzoeken komt het goede nieuws, geen hartaanval, geen klaplong, .... "de carosserie" zegt de arts (onsteking op spieren klinkt het wat officiëler)...

En toch speelt de vraag door mijn hoofd... wat als dit nu echt was omdat ik rookte? stel je voor dat ik had gehoord: "mijnheer... vernauwing van aders, of longkanker...."

Ik stop met roken dus... ik wil bovenstaande zin nooit of te nimmer horen... alhoewel ik er van overtuigd ben dat het slecht is is het wel niet eenvoudig precies... daarom dit dagboekje om, als het moeilijk gaat, me te herinneren aan het "waarom" ik dit wil doen